Toen was er Kaat... 3/03/2018

Het compleet-makertje van ons gezin. Het perfecte blaadje aan ons klavertje 4.

Ze kwam als een verrassing naar ons toe. Met mijn voorgeschiedenis werd het wel terug even een heel spannende periode. Zeker in combinatie met de opstart van het atelier en alles wat daar bij komt kijken. Maar het atelier bleek deels mijn perfecte afleiding in het zwanger zijn.

We werden terug heel strikt opgevolgd om geen situatie te krijgen zoals bij Lieselot en Thijs. We hoopten op een herhaling van Daan, maar dan nog een tikje beter.
Daan woog wat te weinig bij geboorte en dat gaf toen ook enkele kleine spanningen met zich mee.

Er werd terug zwangerschapsdiabetes bij me vastgesteld. Maar naar mijn gevoel in veel minder zware vorm dan bij Daan. Zowel bij hem als bij onze jongste spruit kwam er geen insuline aan te pas. Maar het dieet was deze keer veel beter onder controle, ik wist perfect in wat ik kon zondigen en wat ik best enkele maanden van mijn menu schrapte.

Mijn doel was om zeker niet te streng te diëten. Want een te groot gewicht is niet ok bij een jonge baby (door middel van ongecontroleerde zwangerschapsdiabetes), maar een te laag gewicht door middel van een te streng dieet, is het ook niet.

En dan kwam de dag dat het begon te rommelen... In gang kwam. Mede dankzij de vroedvrouw die ons eventjes wat hulp boodt door een natuurlijke inleiding met olie en voetbad, drukpunten masseren op handen en voeten. Volledig ontspannen raken door de geuren en de warmte van het bad.
Nog een goede nachtrust werd me ook geschonken. Om dan 's morgens stilaan in gang te komen rond 5u30. Maar deze mama dacht niet aan bevallen. Het ging rustig, op en af... De timer er bij nemen om 8u20... We zullen wel zien binnen een uurtje wat er zou gebeuren. Dan bellen we even op het gemak naar het ziekenhuis.

Tot er om 9u20 een wee met een ferme knak kwam. Vliezen gebroken en duidelijk in gang.
Ons meisje zou komen. Om 10u20 aankomen in het ziekenhuis en om 11u07 onze jongste meid in de armen hebben. Een droom... 38w en 1d. Even lang als Daan... Maar zij bleef toch maar 3,5u langer zitten dan hij. Ze moest en zou dat record nog breken. ;)

Onze snelle meid... Kaat... 3/03/2018, 3,260kg en 49,5cm.

We zijn trots op onze bende van 4...

Feestelijke jurk...

What I like most...

Feestelijke jurken maken, waardoor elk meisje zich even speciaal kan voelen.
Een tijdje geleden maakte ik een eigen ontwerp voor mijn dochter haar 4de verjaardag (nu is ze al 5,5 jaar oud!).

Het jurkje valt bij velen in de smaak en dat doet me goed.

Zo kwam er een bestelling binnen voor dit modelletje en we beslisten samen de kleuren, de paspel, de tule... Het zou voor een verjaardag worden. 

Never stop creating beautiful things! 

Nog meer fun met textiel...

Gisteren schreef ik een blogje over een geboortekaartje dat aanleiding werd voor een geboorte/turnzakje.

Een tijdje geleden kreeg ik de vraag om 2 zakken te maken voor een meisje. Eentje voor het turnen en eentje voor het zwemmen. De jongedame was fan van ballerina's en turnsters.

De mama koos de stofjes naar wens en ik bedrukte deze met de bobbinhood en gaf er een extra twist aan met pearl flex.

Geboorte/turnzakjes kan je bestellen bij Atelier Flexje.

Van geboortekaartje tot geboortezakje...

De leukste uitdagingen, zijn die waarbij je meer kan doen dan enkel het stofje te kiezen. Je kan het stofje helemaal personaliseren. Dat doe ik enorm graag.

Ondertussen leerde ik zeefdrukken met de set van Bobbinhood, flock- en flexfolie zijn mij al veel langer bekend. Ik combineer graag technieken om tot een resultaat te komen.

Een geboorte is een dankbaar iets op dat vlak. Een thema waarin gewerkt kan worden om tot een product te komen.

Zo kwam de vraag of ik het volgende kaartje kon verwerken in een geboorte/turnzakje.

We kozen de stof die het beste er bij past en ik begon met het bewerken van de stof. Glitter-gouden dots van pearl flex en een gouden kroontje dat ik zeefdrukte met de set van Bobbinhood.

Puur genieten van het hele proces, vrolijk worden van het mooie resultaat... En nog gelukkiger zijn als je van je klant te horen krijgt dat het cadeautje heel erg in de smaak viel. :)

Geboorte/turnzakjes zijn te bestellen bij Atelier Flexje.

Perlage en broderie d'art voor Haute Couture

Ik ben het type dat graag bijleert, constant... Daar staat geen limiet op.
Creatief bezig zijn, zit me al van kinds af aan in het bloed. Als ik maar kan prullen en iets kan creëren. Gewoon genieten van het moment dat je jezelf volledig verliest in wat je aan het doen bent.
Al de rest wordt dan bijzaak... Of verdwijnt dan zelfs even uit je hoofd.
Dat is genieten voor mij!

Ik draag mooie herinneringen mee aan de naailessen in de lagere school. Toen handwerk nog wel een vak mocht zijn. Ze zouden het terug moeten brengen naar de scholen. Kinderen bloeien er van open en groeien, gaan geloven in meer mogelijkheden.

In 2010 ontdekte ik de naaimachine en sindsdien ben ik er niet meer van weg te slaan. Doorheen die 7 jaren groeide mijn nood aan uitdaging en ik blijf ze vinden.

Zo startte ik in oktober een kleine opleiding 'perlage en broderie d'art voor Haute Couture'. Ik wist ongeveer wat het was door een documentaire van Dries van Noten.
Zonder hoge verwachtingen ben ik er aan begonnen en ik heb genoten van de leerstof, de kennis en vooral de praktijk. Het is een intensief werkje, maar het geeft je zoveel voldoening...

Mijn werkstuk is nog niet af en ik hoop er binnenkort eventjes aan door te kunnen werken (drukke agenda de komende maand), maar ik geef jullie graag deze foto's al mee.

Een 4-jarige en een naaimachine...

De tijd van het jaar... Een cadeautje voor de juf. Eigenlijk doen we al mee met een gemeenschappelijk klascadeautje, maar Lieselot maakt graag een tekening voor haar juf. En ik vind het dan fijn om die tekening een extra dimensie te geven. Niet gewoon op papier... Nope, wel op stof.
En die tekening verwerken we in een boodschappentas. Lekker ecologisch...

Om het dit jaar nog eens extra speciaal te maken, liet ik haar zelf achter de naaimachine kruipen. Lieselot houdt van alles wat knutselen is, fijne motoriek en frullen. Ze stelde honderden vragen tijdens het naaien... 'Voor wat dient deze knop, mama?' en 'Hoe zet je die machine nu aan en uit?' en 'Mag ik het lichtje nog eens uit doen?'

Telkens ze een speldje zag zei ze 'Nu moet je chakaboom zeggen!', of... 'Even stoppen, het speldje moet er uit.' Ik denk dat we wel 25x chakaboom gehoord hebben. Ze beleefde er enorm veel plezier van. Genoot van het zelf creëren en het vertrouwen dat ik haar er in gaf. Eindelijk mocht ze ook eens achter mama's heilige machientje. ;)

En ik genoot er van om haar bezig te zien, om haar al die vragen te horen stellen... Kinderen kunnen echt meer dan je denkt! En ik kreeg een zalig mama-dochter-momentje.

Vind je het toch maar eng om dit zelf met je kinderen te doen? Ik geef deze zomer workshops aan kinderen. Je vindt de data en onderwerpen op mijn website van Atelier Flexje. Er zijn nog enkele plaatsjes vrij, schrijf je snel in! Ik kijk er al naar uit! 

Zeefdrukken voor een wonderjongen...

Een tijdje terug volgde ik een workshop van bobbinhood bij Het Machien. Ik had er enorm veel zin in en kwam na de workshop ook thuis met een voldaan gevoel.

Toen ik de website over bobbinhood nog meer uitpluisde (ik raakte geprikkeld door de ondernemerszin van de vrouw in kwestie), kreeg ik een instant feel good-moment. De visie, de opbouw, het hele verhaal. De moeite om eens even te gaan lezen.

Het uitsnijden van de figuren, het combineren en het uiteindelijke resultaat van dat harde werk: heerlijk gevoel! Dit alles deden we op proeflapjes van baalkatoen.

En toen deed er zich een kans voor, een vriendin beviel van een wonderlijk kereltje. Ze gaf een week of 2 daarvoor wat wensen door, dat gaf me een insteek voor een ideaal materniteit-cadeautje.
Ik begon het zelf te tekenen, maar combineerde met flockfolie. De letters sneed ik uit met mijn cameo. (De tekening had ook gekund, maar met de hand ging me evengoed...)
Ik ben benieuwd naar een aan-foto!

Zeefdruk en materiaal: Bobbinhood

Een Theo voor Thijs...

Bij Thijs zijn geboorte kreeg ik 2 patroontjes cadeau. De Theo en de Ole van Zonen 09.

Ondertussen behaalde Thijs het maatje 98 (heel soms nog een 92) en kon ik er aan beginnen.

Thijs is zot van auto's, dus het stofje was ook snel gekozen (eentje wat al veel te lang in de kast lag!).
Ik hou van contrast en koos ervoor om het met warm-geel te combineren.

Hij wachtte vol spanning tot het af was... Zo fier is hij op zijn hemdje!

Patroon: Theo van Zonen 09
Stof: Soft Cactus

Een broek en een examen

De afgelopen twee jaar voltooide ik de opleiding tot 'vervaardiger van kinderkleding'.

Mijn eigen kindjes voorzien van mooie kleding en zelf patronen leren tekenen. Het was voor mij een succes. Ik genoot hier van en heb mezelf kunnen verrijken in die kennis.

Maar ik ben een leergierig persoon en heb altijd honger naar meer... Ik schreef me in voor de opleiding tot dameskleermaker. Daar ben ik nu mee gestart in september. De module van de rok is afgelopen en *shame on me* ik heb nog steeds geen foto van mijn eigen ontworpen rokje gemaakt. Al ben ik er enorm trots op! Daar moet ik dringend werk van maken, maar dat zal voor een volgend blogberichtje zijn.

Komende donderdag sluiten we het hoofdstuk 'patroontekenen van een pantalon' af. Ter voorbereiding moeten we het patroon inclusief de figuurcorrectie al klaar maken. En dat deed ik.
Het is het eerste soort examen waarvoor ik amper stress heb. Ik geniet er van, doe het met heel veel plezier. (We zullen wel zien of ik dat donderdag ook nog denk!)

Ik ben er alleszins klaar voor! 

Atelier Flexje

Het is hier weer lange tijd stil geweest. Hopelijk kan ik die slechte gewoonte in de toekomst doorbreken.

Begin dit jaar heb ik Atelier Flexje opgestart. Kinderkleding maken op vraag, eigen ontwerpjes uitwerken, anderen de kunsten van het vak aanleren, beginnende naaisters motiveren, kinderen kennis laten maken met die oh zo leuke wereld van handwerk, ...

Het is spannend, zo je eigen ding opstarten. Maar het voelt ook zo goed... Voor mij is dit genieten en rust, doen wat ik graag doe. Mijn enthousiasme overdragen op anderen en hen aanmoedigen om vol te houden. Want dat was ook mijn weg...

Ik kreeg mijn eigen plekje in ons huis. Het atelier werd opgebouwd, 6 jaar geleden nog op papier... Nu in het echt! Een plaats om tot rust te komen en aan de slag te gaan. Ik laat jullie graag even mee binnenkijken in het atelier...

Ik ben supertrots op dit plekje... Uiteraard ben ik mijn ventje enorm dankbaar hiervoor. ;)

En binnenkort start ik met mijn eerste workshop... 3 avonden naaien met jonge mama's of mensen die op zoek zijn naar kraamcadeautjes om zelf te maken. :)

Ik vind het superspannend, maar heb er ontzettend veel zin in! :D

Al een mini beetje kerst...

Een fotoshoot... Dat is iets wat we nu al lang eens wouden doen. Maar om een of andere reden kwam het er nooit van. Misschien ook gewoon door de zenuwen. Want 3 kindjes zomaar even laten poseren, is toch niet zo'n lachertje.

Maar ze deden dat goed. De ene wat meer verlegen dan de andere.

Om het mezelf niet al te gemakkelijk te maken, wou ik hun kerstkleding af krijgen tegen de fotoshoot. Serieus gezweet heb ik... 2 hemden en een jurk...
Tussendoor even 'snel' er aan werken. De gemoederen tussen de drie bedaren. Dan weer even verder werken. De avonden spenderen aan nog verder werken...
Tot op de laatste minuut heb ik er aan gewerkt. De laatste knoop zat er net aan, als we dringend toch wel de auto in moesten om naar de fotoshoot te vertrekken.

Maar ik ben eens zo trots op het resultaat. Ze stralen en ik straal... En het voordeel van zo'n vroege fotoshoot... Ik hoef me niet meer druk te maken om 'wat gaan ze aan doen met kerst'.

Met dank aan 'Studio Diewke'.

Vervaardiger van kinderkleding

Zo noemt de opleiding die ik de afgelopen 2 jaar gevolgd heb. Als laatste opdracht van de modules, maakten we een bermuda. Omdat we bij het maken van de blazer enkele lessen van de bermuda hadden afgesnoept, hebben we de bermuda zo goed als zelfstandig moeten maken. Enkel de moeilijkere stukken volgden we in de les.

En onze Thijs dacht 'voor je laatste project, zorg ik wel even dat ik ook aan de beurt kom...'
Meneer groeide zowaar tot een maatje 92... :) En mama was blij dat ze eens voor de zoon kon werken, i.p.v. voor de dochter.

Hij is er trots op, op zijn stoere broek. (En mama stiekem ook op het werk...)

 

En na de bermuda volgde het examen... Zenuwen dat ik er voor had! Een rokje maken met enkele opdrachten er in verwerkt. Ik maakte wel 3 testrokjes, een eerste om er foutjes uit te halen... Een tweede om die foutjes aan te passen... een derde, omdat ik het eerste en het tweede model niet naar mijn zin vond... En het uiteindelijke resultaat is helemaal wat ik wou... :)

Het resultaat van 2 jaar deze opleiding te volgen... Een getuigschrift 'vervaardiger van kinderkleding'... Ik ben er trots op. En om het niet te verleren, schrijf ik me komend jaar in voor de opleiding van 'dameskleding'.

De blazer... met een extraatje...

1 per maand... Maar in de maand mei is het me dan toch niet gelukt om iets te schrijven. Ondanks dat ik wel een bericht had om te delen...

Ik maakte project 3 van het tweede jaar in de opleiding 'vervaardiger van kinderkleding' af. De blazer... En wat een karwei was me dat! ;)

De blazer kreeg een extraatje met zich mee. Op 25 mei gingen we een laatste keer tot bij mijn peter. Hij lag al even in het ziekenhuis. Ik deed Lieselot haar blazertje aan.
Ik wou hem dat nog laten zien... Hij nam het met zijn beide handen vast en vroeg 'Heb jij dat zelf gemaakt?!'... Ik voel me extra trots op hetgeen ik meegekregen heb van hem. 6 jaar geleden gaf hij me bobonne haar naaimachine, nadat mijn mama haar machine het bij hem op het appartement begaf. Ik ben toen onwetend begonnen aan een hobby, die enorm is uitgegroeid... Ik doe het ontzettend graag. Ik ben dan ook blij dat ik dit mijn leven lang met me mag meedragen. Elke keer er iets van onder de naaimachine rolt, zal hij in mijn gedachten zijn. Hij was enorm trots dat hij die machine aan me gegeven had. De keren dat hij hier dan op bezoek kwam, vroeg hij er ook achter of ik nog eens iets gemaakt had...

26 mei is hij overleden... Ik draag enkel mooie herinneringen aan hem mee. Hij was een grootvader/peter uit de 1000. Je kan dat over iedereen zeggen dat je lief gehad hebt, maar hij is deze woorden meer dan waard...

Het blazertje was wel een avontuur op zich... Lieselot besloot om eventjes op zo'n 2 maanden tijd een stevige groeispurt te ondernemen... Ongeveer een dikke kg zwaarder en omhoog geschoten in de lengte... Het vestje is dan ook redelijk nipt, maar zo'n spurt had ik echt niet zien aankomen. ;)

Ze koos zelf de stofjes en de combinatie. Ze besloot zelf welke vorm het zakje moest hebben... En ze is superblij met de blauwe bloemen als knoopjes... 'Die heb ik gekozen!' zegt ze dan...

Ik ben ook blij met het resultaat... Uniek in zijn stuk... De drukke print was best spannend... :)

Een luiertasje en wasbare luiers...

Ergens in november 2013 zat ik te brainstormen over het maken van een grotere luiertas. Daarvoor maakte ik het model van mme Zsazsa, maar een vriendin zei me dat het niet echt handig bleek te zijn.
Ze bracht me samen met de eisen op het idee om er zelf een nieuwe te ontwerpen. Eentje waar veel luiers in kunnen, maar dat toch nog compact genoeg blijft om mee te nemen.

En zo geschiedde... Ik maakte er eentje waar wegwerpluiers van maat 1 tot en met 6 in kunnen. En per vakje kunnen er 4 a 5 luiers in. Ik voelde me toen al erg trots op mijn eigen ontwerpje, zelf getekende patroon...

Sinds december 2015 zijn wij gestart met wasbare luiers. Bij de jongste, het lijkt een beetje zot, maar we zijn blij dat we de stap alsnog gewaagd hebben. Ik maakte terug een zakje. En kon het niet laten om te testen of de wasbare luiers er in zouden passen. En jawel, er passen in totaal 4 luiers van het merk Close Parent in. (De pop in scoort bij ons enorm goed qua gebruik.)
4 luiers in dat tasje, wilt zeggen dat dat net perfect is om 1 dagje op uitstap te vertrekken. Ook een dagje naar de crèche is er perfect voor.

Een klein 'feel good'-momentje...

En die wasbare luiers... Daar wil ik wat meer over kwijt. Het luierwisselen was nog nooit zo fijn als nu, elke dag in vrolijke kleurtjes en printjes... Geen vieze geuren meer van de chemische producten... Een happy baby en een lekker luierkontje... Zelfs het wassen vraagt niet de grootste inspanningen...
Zo jammer dat we dit niet eerder hebben doorgevoerd...

Aapjes en broeken...

 Een hele tijd geleden, ergens rond Thijs zijn eerste verjaardag, hadden we ons huis opengesteld om er een fotoshoot te houden. Voor het broekenboek van Hilde Adé.
Ondertussen mag ik me ook de trotse eigenaar noemen van haar boek en ben ik nog trotser omdat wij er zelf ook in staan. Leuk voor later...

En eindelijk vond ik de tijd om er eens een broekje uit te maken. Eentje wat hier erg in de smaak viel, we kregen het cadeau bij Thijs. Daan droeg het ook al met plezier... Maar kleine jongens worden groot en ja... De broeken te klein...

Ergens in de zomer maakte ik een kruippakje uit het apenstofje, maar ik had nog wat over. En aangezien we Daan toch telkens ons banaantje noemen... Moesten die apen toch zeker dienst doen bij hem.

Het patroontje is het vossenbroekje (dat Thijs overigens aan heeft op de foto in het boek)...
Het stofje kocht ik bij Den Depot... Een winkel waar je niet enkel online moet gaan snuisteren, maar dat zeker de moeite waard is om ook eens naartoe te rijden...

Waar te beginnen...

Neen, ik geef niet op... ;) Deze blog moet blijven bestaan... Ook al lijkt er vaak geen leven op te bespeuren. Achter de schermen daarentegen.

Het is zalig met drie kindjes in huis... Al is het soms wel eens lekker pittig... Zo'n kleuter, peuter en baby. Maar we komen er wel. (Ja hoor, dit wordt geschreven op een moment dat de oudste op school zit en de 2 broertjes in bed liggen! Zeldzaam, toch dat laatste...)

En het leven staat ook niet stil... Elk vrij moment probeer ik iets in het huishouden te doen of een projectje af te werken. Vaak voor de opleiding, die ik nog steeds enorm graag doe!
Ik werkte 2 projecten af en kreeg er mooie resultaten voor. En verder probeerde ik nog wat onafgewerkte projectjes af te werken, cadeautjes te maken, voor mijn jongens iets in elkaar te steken... De foto's nemen, dat is geen probleem (al zou ik ze wel mooier willen leren nemen, daar mis ik nog wat feeling in...). Maar er daarna een berichtje over schrijven of het op deze blog te plaatsen... Hmmm... ;) Laten we proberen van de draad terug op te pikken. Met kleine stapjes?
Zo eens 1 keer per maand eventjes van me laten horen. Als het kan, misschien wat vaker? (Iets van te veel hooi en een vork? Nee, 1 keer per maand kan niet te veel zijn he...)

We gaan er voor! :D



Enkele projecten die ik de afgelopen maanden heb afgewerkt...

- een sweater met kap
- een feestkleedje
- enkele projectjes uit de kast (die maar niet af geraakten)
- een trui voor Thijs (en een gelijkaardige versie voor zijn neefje)

De sweater!Ik moet bekennen dat dit mijn favorietje was... Ondanks dat ik er door de geboorte van Daan wat minder tijd voor had. Ik miste enkele lessen, maar beet dapper door. Ik zou en moest de opleiding terug opvatten! Dat ging natuurlijk wel gepaard met gewrongen moedergevoelens, maar ondertussen ben ik blij dat ik doorgebeten heb. Een beetje me-time is kostbaar als je in een gezin van 5 personen leeft. ;) (Oh ja en Lieselot is ondertussen een meisje-meisje... Dus de trui blijft in de kast voor de jongens... Al vind ik hem zelf wel echt geweldig!)

  

Het feestkleedje!Een project waarbij ik het wat moeilijker had... Ik moet het toegeven, aan het einde van het project, was ik het eigenlijk wat beu. Ik had zoveel ideeën, wou er wat meer glamour in steken... maar dat was buiten de nachtelijke ontmoetingen met mijn mini-man gerekend. Het is dus wat minder dan dat ik zelf wou, maar Lieselot is heel erg blij met haar zwierderig prinsessenkleed! En uiteindelijk smelt je dan toch wel stiekem als mama! ;)

Lange loop-projectjes...Deze lagen al enkele tijd in mijn kast... Raakten niet af, of waren nog te groot op het moment dat ik het gemaakt heb. En ja dan stel je dat uit he... Het zal wel herkenbaar zijn vermoed ik... ;)

Een hoes voor onze relax... Indien je kritisch bent, zal er iets opvallen nog voor je het in mijn tekst gelezen hebt... ;) Ja het driehoekje heb ik nog niet af... De zin was even op, maar de hoes is er wel en zeker al bruikbaar, ook zonder bijpassend driehoekje! :D

Het lijkt nog mee te vallen, maar nu ik mijn map nakijk met foto's... Merk ik op dat ik er geen genomen heb van de projectjes die af zijn. Ach ja... :)

Een trui voor Thijs...Of meerdere truien... Ik maakte er ook eentje voor zijn neefje, als extra verjaardagscadeautje.
Voor Thijs maakte ik er eigenlijk 2... Eentje dat paste bij zijn verjaardagsfeestje... Onze mini-man werd 2 jaar in januari en vierde een monsterlijk feest... En ja, verliefd worden op stofjes is geen vreemde voor een naai-verslaafde, dus maakte ik hetzelfde model nog eens in een leuke combinatie... Thijs wordt fotomodel in spé! ;)

En nu maar hopen dat ik volgende maand hier nog eens een berichtje achterlaat... In de maak: een blazer voor Lieselot... Volledig eigen ontwerp/patroon... ;)