maandag 13 juni 2016

De blazer... met een extraatje...

1 per maand... Maar in de maand mei is het me dan toch niet gelukt om iets te schrijven. Ondanks dat ik wel een bericht had om te delen...

Ik maakte project 3 van het tweede jaar in de opleiding 'vervaardiger van kinderkleding' af. De blazer... En wat een karwei was me dat! ;)

De blazer kreeg een extraatje met zich mee. Op 25 mei gingen we een laatste keer tot bij mijn peter. Hij lag al even in het ziekenhuis. Ik deed Lieselot haar blazertje aan.
Ik wou hem dat nog laten zien... Hij nam het met zijn beide handen vast en vroeg 'Heb jij dat zelf gemaakt?!'... Ik voel me extra trots op hetgeen ik meegekregen heb van hem. 6 jaar geleden gaf hij me bobonne haar naaimachine, nadat mijn mama haar machine het bij hem op het appartement begaf. Ik ben toen onwetend begonnen aan een hobby, die enorm is uitgegroeid... Ik doe het ontzettend graag. Ik ben dan ook blij dat ik dit mijn leven lang met me mag meedragen. Elke keer er iets van onder de naaimachine rolt, zal hij in mijn gedachten zijn. Hij was enorm trots dat hij die machine aan me gegeven had. De keren dat hij hier dan op bezoek kwam, vroeg hij er ook achter of ik nog eens iets gemaakt had...

26 mei is hij overleden... Ik draag enkel mooie herinneringen aan hem mee. Hij was een grootvader/peter uit de 1000. Je kan dat over iedereen zeggen dat je lief gehad hebt, maar hij is deze woorden meer dan waard...


Het blazertje was wel een avontuur op zich... Lieselot besloot om eventjes op zo'n 2 maanden tijd een stevige groeispurt te ondernemen... Ongeveer een dikke kg zwaarder en omhoog geschoten in de lengte... Het vestje is dan ook redelijk nipt, maar zo'n spurt had ik echt niet zien aankomen. ;)

Ze koos zelf de stofjes en de combinatie. Ze besloot zelf welke vorm het zakje moest hebben... En ze is superblij met de blauwe bloemen als knoopjes... 'Die heb ik gekozen!' zegt ze dan...


Ik ben ook blij met het resultaat... Uniek in zijn stuk... De drukke print was best spannend... :)




zaterdag 16 april 2016

Een luiertasje en wasbare luiers...

Ergens in november 2013 zat ik te brainstormen over het maken van een grotere luiertas. Daarvoor maakte ik het model van mme Zsazsa, maar een vriendin zei me dat het niet echt handig bleek te zijn.
Ze bracht me samen met de eisen op het idee om er zelf een nieuwe te ontwerpen. Eentje waar veel luiers in kunnen, maar dat toch nog compact genoeg blijft om mee te nemen.

En zo geschiedde... Ik maakte er eentje waar wegwerpluiers van maat 1 tot en met 6 in kunnen. En per vakje kunnen er 4 a 5 luiers in. Ik voelde me toen al erg trots op mijn eigen ontwerpje, zelf getekende patroon...






Sinds december 2015 zijn wij gestart met wasbare luiers. Bij de jongste, het lijkt een beetje zot, maar we zijn blij dat we de stap alsnog gewaagd hebben. Ik maakte terug een zakje. En kon het niet laten om te testen of de wasbare luiers er in zouden passen. En jawel, er passen in totaal 4 luiers van het merk Close Parent in. (De pop in scoort bij ons enorm goed qua gebruik.)
4 luiers in dat tasje, wilt zeggen dat dat net perfect is om 1 dagje op uitstap te vertrekken. Ook een dagje naar de crèche is er perfect voor.

Een klein 'feel good'-momentje...


En die wasbare luiers... Daar wil ik wat meer over kwijt. Het luierwisselen was nog nooit zo fijn als nu, elke dag in vrolijke kleurtjes en printjes... Geen vieze geuren meer van de chemische producten... Een happy baby en een lekker luierkontje... Zelfs het wassen vraagt niet de grootste inspanningen...
Zo jammer dat we dit niet eerder hebben doorgevoerd...

zondag 6 maart 2016

Aapjes en broeken...

 Een hele tijd geleden, ergens rond Thijs zijn eerste verjaardag, hadden we ons huis opengesteld om er een fotoshoot te houden. Voor het broekenboek van Hilde Adé.
Ondertussen mag ik me ook de trotse eigenaar noemen van haar boek en ben ik nog trotser omdat wij er zelf ook in staan. Leuk voor later...



En eindelijk vond ik de tijd om er eens een broekje uit te maken. Eentje wat hier erg in de smaak viel, we kregen het cadeau bij Thijs. Daan droeg het ook al met plezier... Maar kleine jongens worden groot en ja... De broeken te klein...

Ergens in de zomer maakte ik een kruippakje uit het apenstofje, maar ik had nog wat over. En aangezien we Daan toch telkens ons banaantje noemen... Moesten die apen toch zeker dienst doen bij hem.

Het patroontje is het vossenbroekje (dat Thijs overigens aan heeft op de foto in het boek)...
Het stofje kocht ik bij Den Depot... Een winkel waar je niet enkel online moet gaan snuisteren, maar dat zeker de moeite waard is om ook eens naartoe te rijden...